Oplossing
Het ontbrekende woord is naam.
Veel mensen hadden het goed. Knap gedaan!
Volgende week wordt het moeilijker, dus maak je borst maar nat.
Onder het gedicht reageert dichter Jan Glas op jullie inzendingen.
Dus scroll nog even omlaag!
In de Erelijst zie je wie het woord juist geraden heeft.
Jan Glas over de inzendingen
Ik vang heel vaak zinnen op. Zinnen uit gespreksflarden die ik hoor op straat, in winkels of in een tv-programma. Die zinnen brengen me dan op een idee voor het schrijven van een gedicht. Afgelopen zomer hoorde ik een jongen op straat vertellen over z’n fatbike, dat hij er hopeloos verslingerd aan was. ‘Ik had die fatbike nooit een naam moeten geven,’ zei hij. Ik dacht: ‘Wauw, wat een prachtige zin, die gebruik ik voor een gedicht.’ Het is in dit gedicht terechtgekomen.
Dus het woord ‘naam’ stond al muurvast toen ik het gedicht schreef. Mensen en huisdieren krijgen namen. Maar dingen, voorwerpen een naam geven is niet vanzelfsprekend. Knuffels krijgen wel een naam, door die naam verstevig je de band en lijkt het of die knuffel tot leven komt, meer bij je gaat horen. Een naam geven is een daad van affectie.
Als je zoiets als een fatbike een naam geeft, krijg je een ander relatie met die fatbike, je wordt bijna een stelletje. Zo goed als al jullie woorden gaan over die nieuwe, intiemere relatie met de fatbike. Het zijn hele goeie vervangwoorden: Gezicht, kans, leven, plekje, titel, ziel, zoen. Iemand bedacht vaart. Ook mooi. Het lijkt net of die fatbike je met een vaart uit het gedoe van het gedicht bevrijdt.
Heel erg leuk om de raadwoorden te lezen, ik ging door jullie weer anders over het gedicht denken. In een gedicht is de lezer de baas!